U Tadeusza prywatka

Fotele pod ścianę, stół w kącie już stoi,

Wyciągam ze strychu te stare winyle,

Igła już trzeszczy, ruszyła machina,

Zaraz się u nas zabawa zaczyna!

U Tadeusza prywatka od lat,

Parkiet w salonie, herbata i gin,

Nawet gdy w skroniach przyprószył już szron,

Dopóki w głośnikach pulsuje ten ton —

Tańczymy do rana, bo młodość to stan,

W którym nikt z nas nie liczy już ran!

Sąsiedzi pukają? To wejdą na chwilę,

Niech zdejmą płaszcze, tu miejsca jest tyle,

Ktoś zgubił rytm, ale nikt się nie śmieje,

W tych czterech ścianach znów młodość szaleje.

U Tadeusza prywatka od lat,

Parkiet w salonie, herbata i gin,

Nawet gdy w skroniach przyprószył już szron,

Dopóki w głośnikach pulsuje ten ton —

Tańczymy do rana, bo młodość to stan,

W którym nikt z nas nie liczy już ran!

Igła już cichnie, za oknem świt,

Jeszcze po jednym — i wracamy w rytm!

U Tadeusza prywatka od lat,

Niech jeszcze zatańczy cały nasz świat!